Αληθεια και...Τωρα τι....?

Monday, 24. October 2016

Τελικα, η απορια υπαρχει και πλαναται παντου ολογυρα ,τι επιτελους ειμαστε (σαν εμβια,ενσυνειδητα οντα) και τι επιτελους επιδιωκουμε σε αυτο το χρονικο διαστημα που ονομαζουμε Ζωη?.

Ευκολο, και σιγουρα ενα ερωτημα, που εχει παρει παρα πολλες και ποικιλες απαντησεις εδω και παρα πολλα χρονια αλλα και προσφατα που τα <<πραγματα>>εχουν πολυ στενεψει.

ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ?

Και φυσικα εμεις οι λατρεις του <<θειου>>του ωραιου και του αληθινου ,της ακρατης Ελευθεριας ,Ισοτητας Αλληλεγγυης ,και που αληθινος σκοπος και στοχος μας ειναι η ευημερια και ευτυχια , μεσα σε ενα ομαδικο(κοινωνικο) συνολο, προσπαθοντας ολοι γι αυτους τους κοινους σκοπους και εχοντας σαν στοχο την δημιουργια ενος καλυτερου <<Αυριο>> για τους προσφιλεις μας Απογονους ,αυτο δηλ. που αναφερουμε πολλακις μια Καλυτερη ζωη.

Μερικες αποψεις, γνωμες,μη τυχον και βοηθησουν την συλλογιστικη μας για ..να.. βρουμε καποια λυση και απαντηση βρε αδερφε.!

Χατζιδακις Μ.

«Όποιος δε φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει, λέει ο Χατζιδάκις. Η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά (...) Η υποταγή ή ο εθισμός σε μια τέτοια συνύπαρξη, ή συνδιαλλαγή, δεν προκαλεί τον κίνδυνο της αφομοίωσης ή της λήθης, του πώς πρέπει, του πώς οφείλουμε να σκεφτόμαστε, να πράττουμε και να μιλάμε; Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η ανοχή πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά. Η μορφή του τέρατος είναι αποκρουστική. Όταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε... γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε (…)».

Μαρκουζε.

Τό κατεστημένο στις προηγμένες βιομηχανικές κοινωνίες έχει τά μέσα

νά διαμορφώνει τά ατομικά ένστικτα χωρίς νά τά καταπιέζει άμεσα. Μπορεί

μάλιστα νά τους προσφέρει τήν ψευδαίσθηση τής ικανοποίησης

Χατζιδακις

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή Παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια Παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική “παράδοση” η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.(…)

Μαρκουζε

Ή δουλειά μας είναι ή εκπαίδευση πάνω σε μια καινούργια βάση. Σήμερα, επειδή ή εκπαίδευση είναι και θεωρητική και πρακτική, και μάλιστα πολιτική πράξη, γίνεται. όλο και περισσότερο διάλογος, παρά διδασκαλία και εκμάθηση. Θα είναι αδύναμη αν δεν ξεπεράσει την αίθουσα διδασκαλίας, αν δεν ξεπεράσει το κολλέγιο, το σχολειό, το πανεπιστήμιο. Ή εκπαίδευση σήμερα πρέπει να περιλαμβάνει το μυαλό και το σώμα, το λογικό και τη φαντασία, τις διανοητικές κ α ί ενστικτώδεις ανάγκες γιατί ολόκληρη ή ΰπαρξη μας έγινε ένα υποκείμενο - αντικείμενο της πολιτικής και της κοινωνικής μηχανής.Καί το τονίζω, οχι να ρωτάμε αν θα πρέπει να πολιτικοποιηθούν τα σχολεια και τα πανεπιστήμια και το εκπαιδευτικό σύστημα ολόκληρο. Το εκπαιδευτικό σύστημα εχει πια πολιτικοποιηθει

Το έκπαιδευτικδ σύστημα είναι πολιτικοποιημένο, δεν είμαστε εμείς πού θέλουμε να το πολιτικοποιήσουμε. Αύτδ πού επιδιώκουμε ειναι μια αντιπολιτικη, ενάντια στην πολιτική του κατεστημένου. Και πρέπει γι' _αύτό_ νά_ αντιμετωπισουμε_την κοινωνία σ' ολόκληροτο δικο της χώρο στη μαζική κινητοποίηση. Πρέπει να αντιτάξουμε στήν υποβολή της υποδούλωσης την υποβολή της ελευθερίας. Πρέπει ο καθένας μας να προσπαθήσει να ξυπνήσει στον εαυτό του καΐ μετά στους άλλους την ένστικτώδικη ανάγκη για μια ζωή χωρίς φόβο, άποθηρίωση και βλακεία. Και πρέπει να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε την ένστικτώδικη καί συνειδητή απέχθεια για τις αξίες μιας αφθονίας πού σκορπίζει επιθετικότητα και καταπίεση σε ολο τον κόσμο.

Δε μπορεις σε κανενα να <<δωσεις>> την ανεξαρτησια του, γιατι ολοι οι ανθρωποι γεννηθηκαν ελευθεροι.

Στοκλυ Καρμαικλ

Χατζιδακις

«Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος».

Μαρκουζε